Bütün Çocuklar Korku ve Endişe Yaşar mı?
Çocukların zaman zaman korkmuş veya endişeli hissetmesi tamamen normaldir. Bu duygular, çocukların dikkatli ve tedbirli olmasına yardımcı olabilir. Yeni, büyük, gürültülü veya alışılmadık şeyler ilk başta korkutucu gelebilir. Ebeveynler, çocukların kendilerini güvende hissetmelerine ve rahatlamayı öğrenmelerine destek olabilir.
Çocuklar Nelerden Korkar?
Çocukların korktukları şeyler, büyüdükçe değişir. Bazı korkular belirli yaşlarda daha yaygındır.
Örneğin:
Bebekler yabancı kaygısı yaşar. Bebekler 8-9 aylık olduklarında, tanıdıkları yüzleri ayırt edebilirler. Bu nedenle yeni yüzler onlara korkutucu gelebilir – yeni bir bakıcı veya akraba bile. Kendilerini güvende hissetmek için ağlayabilir veya ebeveyne sarılabilirler.
Küçük çocuklar ayrılık kaygısı yaşar. 10 ay - 2 yaş arasındaki pek çok çocuk, ebeveynden ayrı kalmaktan korkmaya başlar. Ebeveynin onları kreşte bırakmasını veya yatma saatinde yanından ayrılmasını istemezler. Ağlayabilir, sarılabilir ve ebeveynin yakınında kalmaya çalışabilirler.
Küçük yaştaki çocuklar "hayali" şeylerden korkar. 4-6 yaş arası çocuklar hayal kurabilir ve rol yapabilir. Ancak her zaman neyin gerçek, neyin hayal olduğunu ayırt edemezler. Onlar için hayal ettikleri korkutucu canavarlar gerçekmiş gibi gelir. Yataklarının altında veya dolabın içinde ne olabileceğinden korkarlar. Pek çoğu karanlıktan ve yatma saatinden korkar. Bazıları korkutucu rüyalardan çekinir. Küçük çocuklar gök gürültüsü veya havai fişekler gibi yüksek seslerden de korkabilir.
Büyük çocuklar incinmekten, hava olaylarından veya tehlikeden endişelenebilir. 7 yaş ve üzeri çocuklar gerçekle hayali ayırt edebilir. Bu yaşta, gerçek hayatta olabilecek şeylerden korkmaya başlayabilirler. Örneğin, bazıları "kötü" insanlar tarafından zarar görmekten korkabilir. Bazıları doğal afetler, fırtınalı hava, şiddet veya medyada duydukları şeyler hakkında endişelenebilir. Bazıları aile ayrılıkları veya sevdiği birini kaybetme konusunda kaygılanabilir.
Ergen öncesi ve ergenler sosyal korkular yaşayabilir. Okul ve arkadaşlıklar hayatlarının daha büyük bir parçası haline gelir. Ödevler, notlar ve okulda başarılı olma konusunda endişelenebilirler. Görünüşlerine odaklanabilir veya uyum sağlayıp sağlayamayacakları, yargılanıp yargılanmayacakları veya zorbalığa uğrayıp uğramayacakları konusunda kaygılanabilirler. Sosyal korkular, sınıfta sunum yapmadan, yeni bir okula başlamadan, büyük bir sınava girmeden, önemli bir maça çıkmadan veya yemekhanede yürümeden önce endişeli hissetmelerine neden olabilir. Bu yaşta endişeleri aynı zamanda iklim değişikliği, adaletsizlik ve eşitlik gibi daha büyük konulara da odaklanabilir.
Çocuğum Korktuğunda Nasıl Yardımcı Olabilirim?
Çocuğunuz korktuğunda, şu yaklaşımlar faydalı olabilir:
Bebeğinizi, küçük çocuğunuzu veya çok küçük yaştaki çocuğunuzu rahatlatmak için "Tamam, güvendesin, buradayım" diyerek onlara güvence vermek. Çocuğunuza onu korumak için orada olduğunuzu hissettirmek. Sarılmak ve yumuşak sözlerle çocuğun kendini güvende hissetmesine yardımcı olmak.
Çocuğunuz büyüdükçe, konuşmak ve dinlemek. Sakin ve yatıştırıcı olmak. Çocuğun duygularını kelimelere dökmesine yardımcı olmak. Çocukların yeni şeyler denemesine destek olmak.
Bebeğinizin yeni bir kişiye alışmasına onu kucağınızda tutarken ve güvende hissetmesine izin vererek yardımcı olmak. Zamanla o kişi artık yabancı gelmeyecektir.
Küçük çocuğunuzun önce kısa sürelerle sizden ayrı kalmasına izin vermek. Ayrılmanız gerektiğinde, geri döneceğinizi söylemek, bir sarılıp gülümsemek ve gitmek. Çocuğunuzun her zaman geri döndüğünüzü öğrenmesine alan tanımak.
Karanlıktan korkan küçük bir çocuk için, yatıştırıcı bir gece rutini oluşturmak. Çocuğunuza kitap okumak veya şarkı söylemek. Kendini sevgi dolu ve güvende hissetmesine izin vermek.
Çocuğunuzun korkularıyla yavaşça yüzleşmesine yardımcı olmak. En kolaydan en zora doğru bir liste yapmak ve en kolayından başlamak. Örneğin, yatağın altındaki canavarları birlikte kontrol etmek. Siz orada destek verirken, çocuğun korkacak bir şey olmadığını görmesine izin vermek. Çocuğun cesur hissetmesine yardımcı olmak ve korkularıyla yüzleştiğinde onu övmek.
Çocukların gördüğü korkutucu görüntüleri, filmleri veya programları sınırlamak. Bunlar korkulara neden olabilir.
Çocuklara ve gençlere sınavlar veya sınıf sunumları gibi zorluklara hazırlanmayı öğretmek. Onlara inandığınızı hissettirmek.
Programlar ve rutinler, aktivitelerin ne zaman ve nerede olacağı konusundaki endişeyi azaltır. Net programlar kullanmak ve beklentileri (yazılı ev işleri, yazılı kurallar ve çok net sonuçlarla) belirlemek, kaygıyı azaltmaya yardımcı olabilir.
Çocukları kaygılı durumlarla başa çıktıkları için övmek ve ödüllendirmek. Çocuklar bir sorunla başa çıktığında, övgü ve güvence sunmak. Bu, gelecekte tekrar başa çıkabileceklerini öğrenmelerine yardımcı olur. Sorunlu bir durumla başa çıktıklarında küçük bir ödül vermek düşünülebilir.
Korkularına göre hareket etmemek. Çocuğunuz köpeklerden hoşlanmıyorsa, bir köpekten kaçınmak için bilerek karşıdan karşıya geçmemek. Bu, köpeklerden korkulması ve kaçınılması gerektiğini pekiştirir. Çocuğunuz korktuğunda sakin kalmak. Ardından, çocuğunuzla birlikte korkulan nesneye veya duruma yaklaşırken destek ve nazik bir bakım sunmak.
Çocuğumun Korku ve Endişeleri Normal mi, Yoksa Daha Fazla Yardıma mı İhtiyacımız Var?
Çoğu çocuk, ebeveynlerinin nazik desteğiyle normal korku ve endişelerle başa çıkar. Büyüdükçe, daha küçük yaştayken sahip oldukları korkuları atlatırlar.
Bazı çocuklar korkularla başa çıkmakta daha zorlanır ve daha fazla desteğe ihtiyaç duyar. Korkular veya endişeler aşırıysa veya çocuğun normal şeyler yapmasına engel oluyorsa, bu bir kaygı bozukluğunun işareti olabilir. Kaygı bozuklukları, doğru yardım ve destekle genellikle çok tedavi edilebilir.
Çocuğunuzun korkuları aşağıdaki durumlarda bir doktor veya ruh sağlığı uzmanıyla görüşmekte fayda vardır:
Aşırı görünüyorsa veya normal yaşın ötesinde devam ediyorsa,
Çocuğunuzun çok üzülmesine veya öfke nöbetleri geçirmesine neden oluyorsa,
Çocuğunuzun okula gitmek, yalnız uyumak veya sizden ayrı kalmak gibi şeyleri yapmasına engel oluyorsa,
Fiziksel belirtilere (mide ağrısı, baş ağrısı veya kalp çarpıntısı gibi) yol açıyorsa veya çocuğunuz nefessiz, baş dönmesi veya hasta hissediyorsa.
Atlantis Kreş olarak, çocukların duygusal gelişimine ve korkularla sağlıklı başa çıkma becerilerine önem veriyoruz. Okulumuzda güvenli, tutarlı ve sevgi dolu bir ortam sunarak, çocukların kendilerini ifade etmelerine ve yeni deneyimlere adım adım alışmalarına destek oluyoruz. Siz ebeveynlerle iş birliği içinde, çocukların korkularını aşarken yanlarında olduğumuzu hissettirmek en öncelikli hedeflerimizden biridir.